General

WABICHA ร้านขนมที่น่าประทับใจ

เมื่อวานได้มีโอกาสไปทานขนมที่ร้านๆ หนึ่ง อยู่ในพื้นที่สวนหลวงสแควร์ เป็นร้านเล็กๆ ห้องเดียว แต่งร้านแนวญี่ปุ่น ชื่อร้านวาบิฉะ (WABICHA) ระหว่างที่ตัดสินใจว่าจะแวะเข้าไปลองดีไม่ลองดี (เพราะราคาที่ค่อนข้างแพง) คุณลุงซึ่งน่าจะเป็นเจ้าของร้าน ก็เปิดประตูออกมาเพื่อแนะนำขนม แกเล่าว่าขนมที่นี่อร่อยมาก แกนำเข้ามาจากญี่ปุ่น คัดเองกับมือ ว่าขนมตัวไหน ต้องมาจากเมืองไหน เจ้าไหน ถึงจะอร่อย ระหว่างที่พูด ก็ยิ้มแย้มแจ่มใสมาก จนเราอดเกรงใจไม่ได้ แต่ด้วยเด็กๆ ยังไม่ได้กินอะไร ไม่อยากให้กินขนมก่อนกินข้าว เลยบอกคุณลุงไปว่า แล้วจะแวะมาใหม่ ออกจากร้านคุณลุง ก็เดินไปกินข้าวอีกร้านในบริเวณใกล้เคียง เสร็จก็อดนึกถึงร้านคุณลุงแกไม่ได้ เลยตัดสินใจแวะไปอีกรอบ แต่รอบนี้ไม่เจอคุณลุง พนักงานว่าแกออกไปทานข้าว เลยดูเมนูแบบผ่านๆ หาขนมที่น่าจะอร่อย แล้วไม่แพงมาก มาลองชิมดู (แต่ก็แพงอยู่ดี ชิ้นละ 100+ ทุกชิ้น) พอสั่งเสร็จ คุณป้า (เดาว่าน่าจะเป็นแฟนคุณลุง) เดินมาที่โต๊ะ เข้ามาแนะนำไอศกรีมชาเขียวนำเข้าจากญี่ปุ่น บอกว่าอร่อยมากกก คัดมาอย่างดี จากเมืองอะไรซักอย่างจำไม่ได้ ถ้วยละ 180 บาท (แพงแบบพรีเมี่ยมมาก ถ้าเทียบกับไอติมวอลล์ ที่ปัจจุบันถ้วยละ […]

คนใจดี

วันก่อนได้ไปงานออกร้านภริยาทูต จัดที่พารากอน มีบูทมาเปิดหลากหลาย ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกของกิน ของใช้ เอาจริงๆ ไม่ค่อยมีอะไรพิเศษ ของพวกนี้ เดี๋ยวนี้หาซื้อได้ตาม super market ในห้างใหญ่ๆ มีเกือบหมด เดินๆ ดูของไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอบูทเบลเยี่ยม จำได้ว่า chocolate เบลเยี่ยมขึ้นชื่อมาก เลยแวะไปลองชิมดู กินดู 2-3 ชนิด ก็ใช้ได้ เลยซื้อมา 6-7 อัน ไม่ซ้ำกัน พอกลับมาถึงบ้าน แกะออกมากิน แบ่งๆ คนในบ้านด้วย กินแรกๆ ก็อร่อยดี แต่พอกินไป 4-5 ชิ้น ชักจะหวานเกินไป แสบคอมาก เลยคิดว่าจะไม่กินละ เอาแจกคนอื่นดีกว่า กับพอดีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดบ้าน เลยเอาให้แก ฝากไปให้หลานชาย แกขอบคุณยกใหญ่ พร้อมกับบอกว่า เนี่ยหลานเวลาได้ของ ก็ดีใจมาก แล้วก็จะถามว่า ทำไมน้าคนนี้ใจดีจัง ได้ฟังแล้วก็ได้แต่อืม… เด็กๆ รู้สึกว่าเราเป็นคนใจดี เพราะเราให้ของเค้า แล้วเค้าชอบใจ […]

พ่อขอโทษ

โฆษณาชิ้นนี้สะท้อนค่านิยมของคนเป็นพ่อ และคนเป็นแม่ ได้ค่อนข้างดี ทำให้เราหันกลับมามองตัวเราเอง ว่าเรากำลังได้รับ และส่งต่อค่านิยมที่ผิดๆ นี้อยู่หรือเปล่า ถ้าใช่ เรายังพอมีเวลาแก้ไข ด้วยการลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำเป็นตัวอย่างให้ลูกๆ ดู ว่าค่านิยมที่ถูกต้อง ควรจะเป็นยังไง

ไปโรงเรียนสาย

ด้วยความที่ป๊าตื่นสาย ก็พลอยไปส่งแอลไปโรงเรียนสายแทบจะทุกวัน เดือนๆ นึงจะมีไปทันเข้าแถวที่โรงเรียนซัก 1-2 ครั้ง เรียกว่าไปสายจนครูจำได้ มาอาทิตย์นี้ แอลเริ่มงอแงไม่อยากไปโรงเรียน ป๊าไม่คิดว่าจะเป็นเพราะหยุดเรียนไปนาน อย่างที่ครูท่านนึงบอก เลยเกริ่นๆ กับครูอีกคน ก็ได้รับรู้ความจริงจากปากคุณครูว่า คุณครูดุแอล ที่แอลไม่ตั้งใจเรียน ไม่เชื่อฟัง นั่งหันหลังให้คุณครู พอดุแล้ว แอลก็มีอาการต่อต้าน ด้วยความที่เป็นเด็ก ก็พลอยทำให้คิดว่าการมาโรงเรียน ทำให้โดนดุ ไม่สนุก เลยไม่อยากมาโรงเรียน พูดอย่างนี้ซ้ำๆ เข้าทุกเช้า ป๊าก็อดห่วงไม่ได้ว่า มันจะอยู่ในจิตใต้สำนึกแอล ว่าโรงเรียนไม่สนุก ไม่อยากมาโรงเรียน ไม่อยากมาโรงเรียน คิดได้ดังนี้ ก็ทำให้นึกถึงวันแรกๆ ที่แอลเข้าเรียน แอลดูมีความสุขมาก ที่ได้วิ่งเล่น ได้นั่งชิงช้ากับเพื่อนๆ ตอนเช้าๆ ในลานเด็กเล่น นี่ป๊าเอาเวลาสนุกๆ ของแอลออกไป แล้วไปส่งแอลเพื่อให้ทันเข้าห้องเรียนซะงั้น แอลไม่มีโอกาสได้เตรียมความพร้อมทางด้านร่างกาย (ผ่านการวิ่งเล่น) และจิตใจ (ผ่านการเข้าแถวเคารพธงชาติ และสวดมนต์ยามเช้า) มานานเท่าไหร่แล้วนะ ว่าแล้วป๊าก็ปรับเปลี่ยนใหม่ นอนให้เร็วขึ้น ตื่นให้เช้าขึ้น เพื่อพาแอลไปส่งโรงเรียน ไม่ใช่เพื่อให้ทันเข้าแถว แต่เพื่อให้แอลได้วิ่งเล่นกับเพื่อนๆ […]

นายจ้างจะตอบว่ายังไง? ถ้าลูกจ้างถามว่าทำไมคนเหนื่อยคือฉัน แต่คนได้เงินคือคุณ

หากพูดถึงนักธุรกิจของไต้หวันที่มีชื่อเสียงที่สุดคงหนีไม่พ้น นายกัวไถหมิง และ นายหวังหย่งชิ่ง อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาประสบผลสำเร็จ วันนี้เราจะมาหาคำตอบจากการพูดคุยของวิศวกรบริษัท Foxconn กับกัวไถหมิงกัน วิศวกรถามประธานกัวไถหมิงว่า “ทำไมคนที่เหนื่อยเป็นพวกเขา แต่คนทีได้รับเงินกลับเป็นคุณ” เมื่อกล้าถามออกไปแบบนั้นทำให้ผู้คนที่ได้ยินรู้สึกกังวลแทนเขาไม่น้อย แต่ประธานกัว กลับสามารถตอบให้เห็นถึงใจความสำคัญด้วยประโยคง่ายเพียงไม่กี่ประโยคดังนี้ ระหว่างพวกเรานั้นมี 3 อย่างที่แตกต่างกัน อย่างที่ 1 : 30 ปีที่ก่อนที่ผมก่อตั้งบริษัท ผมต้องใช้บ้านและครอบครัวเป็นเดิมพัน แต่พวกคุณเพียงใช้เวลาไม่กี่สิบนาทีส่งใบสมัครงานเข้ามาที่บริษัท จากนั้นก็ได้เข้ามาทำงาน และก็สามารถเดินออกไปจากที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ ผมกับคุณต่างกันตรงที่: สร้างกิจการ กับ ทำงาน อย่างที่ 2 : ผมต้องเลือกขั้วที่ทำการเชื่อมโยงผลิตภัณฑ์สู่ตลาด และสุดท้ายผมก็เลือกที่จะร่วมงานกับแอปเปิ้ล เพราะวิสัยทัศน์ของผมมักจะตัดสินใจสิ่งที่ถูกต้องเสมอ ส่วนพวกคุณ การที่จะเข้าทำงานในแผนกไหนส่วนไหนนั้น ก็จะต้องมากจากคัดสรรโดยดูจากประสบการณ์และการสอบคัดเลือก พวกผมกับคุณต่างกันตรงที่: การเป็นคนเลือก กับ การเป็นคนถูกเลือก อย่างที่ 3 : ผมใช้เวลาตลอด 24 ชั่วโมงในการคิดหาวิธีสร้างผลกำไร เพราะการตัดสินใจแต่ละนโยบายจะส่งผลกระทบต่อครอบครัวของผู้ถือหุ้นและพนักงานมากกว่าหมื่นคน ขณะที่พวกคุณต้องคิดเพียงว่าทำอย่างไรจะดูแลครอบครัวของตัวเองให้ดีเท่านั้น พวกผมกับคุณต่างกันตรงที่: ความรับผิดชอบที่แบกรับอยู่ ข้อความสั้นๆเพียงสามประโยคก็ทำให้เหล่าวิศวกรถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว สิ่งเหล่านี้ทุกคนก็สามารถทำได้ […]

ทำอะไร…หลังเกษียณ / Chai Jroong

ได้อ่านบทความนี้เมื่อนานมาแล้ว คุณ Chai Jrong เขียนได้ชัดเจน และตรงไปตรงมา ได้ทั้งความรู้ และแง่คิดในการดำเนินชีวิต เรียกว่าชอบมาก จนต้องเก็บบทความอันนี้เอาไว้ใน FB Group ที่สร้างขึ้นมาไว้ใส่บทความชั้นเยี่ยมโดยเฉพาะ วันนี้ว่างๆ นั่งอ่านบทความย้อนหลังทีละอัน บังเอิญได้มาอ่านบทความนี้อีกรอบ รู้สึกว่ามีประโยชน์มาก ไม่ควรเก็บไว้อ่านคนเดียว ควรจะให้บทความดีๆ แบบนี้ ได้เข้าถึงคนมากๆ เลยนำมาลงไว้ใน blog เพื่อให้มันได้ทำหน้าที่ของมันอีกเป็นครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ครั้งที่ 4 ไปเรื่อยๆ บทความนี้ค่อนข้างยาว เพื่อนๆ ที่กำลังจะเข้าสู่วัยเกษียณ (ไม่ว่าช้า/เร็ว) ควรสละเวลาอ่าน จะได้ประโยชน์ยิ่ง หรือหากว่ายังห่างจากวัยเกษียณอีกมาก ยิ่งควรต้องอ่าน มีหลายเรื่องที่การเตรียมรับมือแต่เนิ่นๆ ดีกว่ามารู้เมื่อสาย… ———————————————- …เจอเพื่อนหลายคน บอกอยากให้เขียนเรื่องควรทำอะไรหลังเกษียณเพื่อเป็นแนวทางให้กับมือใหม่ ในฐานะที่มีประสบการณ์เกษียณมานานที่สุดในรุ่น…ก็ 16 ปีเข้าไปแล้ว เยอะเหมือนกัน…ตั้งใจมานานว่าจะเขียนเรื่องนี้ตอนเพื่อน ๆ ใกล้เกษียณซึ่งเวลานี้ก็เหมาะสม…แต่เมื่อสาระตะอย่างละเอียดแล้วก็บอกตัว เองว่าอย่าเขียนดีกว่า เพราะเขียนไปก็คงเขียนไม่จบ…เคยกำหนดโครงการแรกหลังเกษียณว่าจะเขียน เรื่องประสบการณ์ของผู้บริหารเมื่ออายุยังน้อย จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้เริ่มต้นเลย…หลังเกษียณ แม้จะมีเวลาเยอะ แต่ต้องใช้ไปกับการลอกหัวโขนด้วยตนเองออกทีละชั้น […]

ลิงกับลา

หญิงชาวบ้านคนหนึ่งอาศัยอยู่คนเดียวในกระท่อมด้วยความเหงานางจึงหาสัตว์มาเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนสองตัว คือ ลิงและลา วันหนึ่งหญิงชาวบ้านคนนี้ต้องออกไปตลาดเพื่อซื้ออาหารก่อนออกจากบ้านเธอได้เอาเชือกมาผูกคอลิง แล้วมัดขาของลาเอาไว้ทั้งสองข้าง เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวเดินย่ำไปมาในกระท่อมจนทำให้ข้าวของต่างๆได้รับความเสียหาย ทันทีที่หญิงชาวบ้านออกจากบ้านไป ลิงซึ่งมีความฉลาดและแสนซนเป็นคุณลักษณะประจำตัวก็ค่อยๆ คลายปมเชือกออกจากคอของมัน อีกทั้งยังซุกซนไปแก้เชือกมัดขาให้แก่ลาอีกด้วย หลังจากนั้นเจ้าลิงก็กระโดดโลดเต้น ห้อยโหนโจนทะยานไปทั่วกระท่อมจนทำให้ข้าว ของต่างๆล้มระเนระนาดกระจัดกระจายไปทั่ว อีกทั้งยังซุกซนรื้อค้นเสื้อผ้าของหญิงชาวบ้านมาฉีกกัดจนไม่เหลือชิ้นดีในขณะที่ลาได้แต่มองดูการกระทำของเจ้าลิงอยู่เฉย ๆ สักครู่หนึ่ง หญิงชาวบ้านคนนี้ก็กลับมาจากตลาดเจ้าลิงมองเห็นเจ้าของเดินมาแต่ไกลจากทางหน้าต่าง ก็รีบเอาเชือกมาผูกคอตนไว้ อย่างเดิมและอยู่อย่างสงบนิ่ง ฝ่ายหญิงชาวบ้านเมื่อเปิดประตูกระท่อมเข้ามาเห็นข้าวของของตนถูกรื้อค้นกระจุยกระจายเช่นนั้นก็เกิดโทสะขึ้นทันที หันมองลิงและลา เพื่อดูว่าใครเป็นผู้ก่อเรื่องและเห็นว่าลาไม่มีเชือกผูกขาดังเดิม เธอก็คิดเอาเองว่าเจ้าลานี่เองคือตัวปัญหา ทำให้กระท่อมของเธอมีสภาพไม่ต่างจากโรงเก็บขยะ ดังนั้นหญิงชาวบ้านจึงวิ่งไปหยิบท่อนไม้นอกบ้านมาทุบตีลาอย่างรุนแรง ซึ่งเจ้าลาผู้น่าสงสารก็ได้แต่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจนสิ้นใจโดยไม่สามารถทำอะไรได้เลย เธอทั้งหลาย… เธอหลายคนคงไม่ค่อยชอบตอนจบของนิทานเรื่องนี้นักเพราะสงสารเจ้าลาที่ไม่ได้ทำความผิดอะไรแต่กลับถูกเจ้าของทำโทษจนตาย ส่วนเจ้าลิงซึ่งเป็นต้นเหตุแท้ๆกลับรอดพ้น และไม่ได้รับผลกรรมใดๆ แต่แท้ที่จริงแล้วนิทานเรื่องนี้ต้องการชี้ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำของหญิงชาวบ้าน ที่ไม่พิจารณาเหตุการณ์ให้ถ่องแท้ เชื่อแค่สิ่งที่ตนเห็นแล้วลงโทษไปตามความรู้สึกและประสพการณ์ส่วนตัว เธอมองเห็นข้าวของเสียหาย และมองเห็นลาที่หลุดออกมาจากเชือกแล้วตัดสินว่าลาคงเป็นผู้กระทำ แต่ไม่ได้มองว่าลาไม่มีปัญญาจะแก้เชือกและไม่มีนิสัยชอบรื้อทำลาย เธอมองเห็นลิงยังถูกเชือกล่ามอยู่ก็คิดว่าลิงคงไม่ใช่ผู้กระทำแต่มองไม่ออกว่าผู้น่าจะแก้ปมเชือกได้และมีนิสัยชอบรื้อทำลายนั้นคือลิง ความจริงถ้าเธอรู้จักสำรวจ ร่องรอยความเสียหายเสียสักเล็กน้อยเธอก็จะพบรอยเท้าและฟันของลิงกระจายไปทั่วห้อง แต่ไม่พบรอยเท้าของลาเลย เพราะลาไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน เหตุที่องค์กรของเราต้องเหน็ดเหนื่อยทรมานกันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะความสะเพร่าของผู้นำที่”ปล่อยให้ลิงสร้างปัญหา แต่ลารับเคราะห์” ลาก็เหมือนกับคนที่ปฏิบัติงานได้ตามหน้าที่แต่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง พูดจาตรงไปตรงมาแต่ไร้เลห์เหลี่ยม ลิงก็เหมือนกับคนที่ฉลาดแกมโกง พูดมากพรีเซ็นต์เก่ง อ้างอิงตำราได้สารพัดแต่ไม่เคยทำงานจริง นายที่ดีไม่ควรปล่อยให้ลิงหลงระเริงว่าทำผิดเท่าไหร่นายก็ไม่มีทางรู้ ผู้เป็นนายไม่ควรยึดติดความสบายนั่งขึ้นอืดรอฟังแต่รายงานในห้องประชุม รู้จักยอมเสียสละตน สละเวลาอีกเล็กน้อยเพื่อค้นหาความจริง เพื่อควบคุมเจ้าลิง เพราะไม่เช่นนั้นองค์กรก็จะทุกข์ทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ถ้าลิงสงบได้องค์กรก็จะพลอยสบายและมีความสุขอย่างยั่งยืนไปด้วย

การสร้างวินัยให้กับเด็ก

เครดิต: บทความจาก Education Facet ตอนนี้หลายๆ สนใจวิธีการเลี้ยงลูก โดย เน้นให้ลูกมีวินัย มีความรับผิดชอบ และมีความมุ่งมั่นพัฒนาตนเองตามวิถีทางของชาวญี่ปุ่นมากๆ ครับ และจริงๆ ก็มีบทความทำนองนี้ออกมามากแล้ว แต่เผอิญว่าผมอ่านเจองานวิจัยชิ้นหนึ่งที่ชื่อว่า Child Discipline in Japan: an Important Part of Parenting Where Parents Pass on Their Values to Their Children ซึ่งเขียนโดย Nobuko Uchida จาก University of Tsukuba ซึ่งผมคิดว่าเขียนได้เป็นรูปธรรม แบบเห็น – – แนวปฏิบัติ – – เลยนะครับ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ child research) ทางผู้วิจัยได้ใช้การทดสอบ Literacy (การอ่านเขียนเพื่อความเข้าใจ การคิดวิเคราะห์จากการอ่านเขียน) และ […]

ดอกเตอร์จากกองขยะ /ดร.กุลชาติ จุลเพ็ญ

ครอบครัวของเราก็มีฐานะยากจน พ่อเป็นพนักงานขับรถทัวร์ปรับอากาศสายกรุงเทพฯ-ชุมพร ส่วนแม่เป็นแม่บ้าน ทั้งคู่เคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว พ่อมีลูกติดเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ส่วนแม่มีลูกติดเป็นหยิงหนึ่งชายหนึ่ง หลังจดทะเบียนสมรสกันแล้ว ก็มาเริ่มต้นชีวิตคู่ที่จังหวัดชุมพร ดังนั้นเมื่อเกิดมาผมก็มีพี่แล้ว 3 คน และหลังจากนั้นอีกสองปีก็มีน้องสาวอีก 1 คน อย่างไรก็ตาม พ่อกับแม่ใช้ชีวิตครอบครัวได้ไม่นาน ทั้งคู่มักทะเลาะเบาะแว้งกันด้วยเรื่องหึง จนในที่สุดก็เลิกรากันไป พ่อจากไปทำงานที่อื่นพร้อมกับนำลูกสาวคนเล็กไปด้วย ทิ้งให้แม่ดูแลลูกอีก 4 คนตามลำพัง การจากไปของพ่อซึ่งเคยเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักในการหาเลี้ยงครอบครัวสร้างความลำบากให้แม่มากที่สุด เงินทองที่เคยพอมีใช้บ้างก็เริ่มร่อยหรอ แม่แก้ปัญหาด้วยการนำข้าวของเครื่องใช้ในบ้านไปจำนำ ด้วยเหตุนี้ผมก็เลยเดินเข้าโรงรับจำนำเป็นว่าเล่นตั้งแต่อายุ 6 ขวบ เมื่อข้าวของที่จะนำไปจำนำหมดแล้ว แม่ก็พยายามหางานทำ มีคนรู้จักแถวนั้นแนะนำให้ไปเป็นนายตรวจตั๋วที่บขส. แม่ทำงานนี้ไปได้สักพักก็มีคนแนะนำให้ไปทำงานที่ได้เงินดีกว่า ด้วยการไปเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านอาหารแถวทับสะแก ท่านต้องไปทำงานกินนอนที่นั่น และฝากภาระดูแลน้องให้กับลูกสาวคนโต ทุกเดือนแม่จะส่งเงินให้ให้เรา 500 บาท โดย 300 บาท เป็นค่าเช่าบ้าน อีก 200 บาทเป็นค่ากินอยู่ของพวกเรา 4 คน แต่ไม่รู้ว่าด้วยเงินที่น้อยเกินไป หรือเพราะไม่มีผู้ใหญ่ดูแลกันแน่ หลังจากแม่ไปทำงานต่างจังหวัด พี่ๆ ของผมก็ทยอยหายออกจากบ้านไปทีละคน พี่สาวต่างพ่อที่เป็นพี่คนโตหอบเสื้อผ้าหายไปตอนอายุ15ปี ทุกวันนี้เป็นตายร้ายดีอย่างไรผมก็ไม่อาจทราบได้ ส่วนพี่ชายต่างพ่อไปเป็นลูกเรือตังเก […]

คำนวณค่าทำเว็บแบบรายชั่วโมง

งาน อธิบาย ชั่วโมง ราคา Project Brief คุยรายละเอียดงาน เพื่อเข้าใจธีมงาน และเนื้อหาต่างๆ 2 800 Information Architecture ไม่ค่อยซับซ้อน ทำตาม outline ที่วางไว้ 1 400 Design Research Research ตัวอย่างดีไซน์ และปรับแก้ให้ตรงความต้องการ 4 1600 Initial Drafts & Sketches ทำ first draft เพื่อตรวจสอบ 6 2400 Design Revisions แก้ไขงานดีไซน์ 3-5 ครั้ง 20 8000 Final PSD Production สรุปตัว final design 2 800 XHTML/CSS Development พัฒนาเว็บไซน์ตามที่ design […]

1 2 3 4 12