Lump sum vs DCA

เปรียบเทียบการลงทุนแบบ Lump sum (ลงเงินก้อน) และแบบ DCA (ทะยอยออม) แหงเริ่มต้นออมด้วยเงินไม่กี่หมื่นบาท/เดือน และมีเงินตั้งต้นก้อนแรกประมาณ 100,000 บาท นับย้อนไปตอนแหงเริ่มออม กุเริ่มต้นด้วยเงินที่มากกว่าเงินเริ่มต้นแหงเกือบ 30 เท่า ตอนวางแผนการออมให้แหง คิดแค่ว่า ออมไปเรื่อยๆ ประมาณ 20 ปี น่าจะถึงเป้าหมายการออม แต่ด้วยแหงประหยัด เติมเงินออมไม่เคยขาดทุกเดือน และออมมากเป็นพิเศษ ทุกครั้งที่มีโอกาส และ/หรือ มี extra income (เงินเดือนขยับสูงขึ้น, ได้โบนัส, ขายสิ่งของที่ไม่จำเป็น/ไม่ได้ใช้) ช่วงปีแรกๆ พอร์ทแหงยังตามหลังอยู่มาก แต่พอเวลาผ่านไป มีเหตุการณ์ต่างๆ นาๆ เกิดขึ้น (ในหลวงสวรรคต/โควิด/etc) ตลาดเกิดความผันผวน ทำให้เกิดโอกาสในการลงทุน อย่างที่ไม่เคยเกิดในรอบหลายปี จังหวะนี้ทำให้แหงได้สะสมหุ้นดีๆ ในราคา grand sale เป็นจำนวนมาก (เงินออมเท่าเดิม แต่กลับได้ shares มากขึ้น เพราะราคาหุ้นถูกลงๆ) และในระหว่างทางแหงก็มีขายรถที่ไม่ค่อยได้ใช้ และนำเงินมาลงทุนเพิ่ม […]

akajon

February 10, 2021

ความเข้าใจผิด

ในชีวิตมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ช่วงวัยเด็ก ก็พยายามอธิบาย เพราะกลัวเสียเพื่อน เสียมิตรภาพที่ดีๆ ไป พออายุมากขึ้น เริ่มเข้าใจอะไรๆ มากขึ้น เรื่องบางเรื่อง แม้จะมีการเข้าใจผิด คนที่เข้าใจเรา ยังไงก็เข้าใจ แม้ไม่ต้องอธิบาย/แก้ตัวใดๆ ส่วนคนที่ไม่เข้าใจเรา ยังไงก็ไม่เข้าใจเราอยู่ดี

akajon

December 17, 2020

ทำเพื่ออะไร

หลังๆ มานี้ เริ่มรู้สึกอิ่มตัวกับการลงทุน รวมถึงการเขียนบทความ และให้ความรู้ด้านการลงทุนกับคนรอบตัว เริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าการที่เราแชร์ความรู้ เพื่อให้คนที่พอมีฐานะ มีฐานะดียิ่งๆ ขึ้นไปอีก เราทำไปเพื่ออะไร มันช่วยให้สังคมดีขึ้นตรงไหน… เคยฟัง podcast ตอนนึง ชอบมาก แนะนำว่าให้เรา project ตัวเราเองในอนาคต ว่าอีก 10-20 ปี ข้างหน้า อยากเห็นตัวเราเองเป็นยังไง มานั่งคิดดู เราคงไม่อยากเป็นคนที่คอยสร้างความโลภในใจคนแบบนี้ไปเรื่อยๆ ชีวิตมันควรมีความหมายมากกว่าแค่การปั้นตัวเลขในบัญชี นอกจากเราจะเดินหลงทางแล้ว ยังพาคนรอบตัวเดินผิดทางตามกันมาเป็นขบวน ทุกคนฝันหวานถึงตัวเลขหลายหลักในบัญชี ทั้งที่เจตนาจริงๆ ในการแชร์ความรู้ด้านการลงทุน คือ ช่วยให้คนรอบตัวเรา ได้รู้จักวางแผนการออม เพื่อไม่ลำบากในบั้นปลายชีวิต แต่ความโลภไม่เคยปราณีใคร… ไม่เว้นแม้แต่ตัวเราเอง… เราทุกคนปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ จนหลงลืมไปว่าวันนึง เราก็จะแก่ตัวลง กินได้น้อยลง เที่ยวได้น้อยลง ทำอะไรได้น้อยลง ตัวเลขหลายหลักในบัญชี แทบไม่มีความหมายในบั้นปลายชีวิต ความร่ำรวยจะมีประโยชน์อะไร ถ้าสังคม และชุมชนรอบตัวเรา ยังอยู่กันอย่างยากลำบาก บางครอบครัวต้องอดมื้อกินมื้อ บางครอบครัวขาดโอกาสทางการศึกษา บางครอบครัวต้องสูญเสียสมาชิกในครอบครัว เพราะเข้าไม่ถึงระบบสาธารณสุขที่ดีพอ ฯลฯ […]

akajon

November 1, 2020

จิตวิทยาการลงทุน

บ่อยครั้งที่มนุษย์เราเลือกตัวเลือกที่ไม่สมเหตุสมผลในชีวิตประจำวัน ตัวอย่างเช่น เรารู้ว่าการกินผัก ผลไม้ และกินแต่พอดี ดีกับร่างกาย แต่เรากลับเลือกกินบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่าง กินเนื้อสัตว์ในปริมาณมากๆ หรือ เรารู้ว่าการออกกำลังกายเป็นเรื่องดี แต่เรากลับไม่ทำ อ้างไม่มีเวลา อ้างโน่นอ้างนี่ไปเรื่อย นี่เป็นหนึ่งในกับดักทางจิตวิทยาในชีวิตประจำวันของเรา เราจะมาดูกันว่า กับดักทางจิตวิทยา มีผลกับการตัดสินใจลงทุนของเราอย่างไรบ้าง กับดักตัวแรก มั่นใจในตัวเองมากเกินไป ถ้ามีคนถามเราว่าความสามารถในการขับรถของเรา อยู่ในระดับไหน คนส่วนใหญ่จะตอบว่าสูงกว่าค่าเฉลี่ย น้อยคนจะคิดว่าตนเองขับรถได้แย่กว่าค่าเฉลี่ย ซึ่งในทางสถิติ ค่าเฉลี่ยเป็นค่ากลาง ที่มีด้านดีกว่าค่าเฉลี่ย และแย่กว่าค่าเฉลี่ย อย่างละเท่าๆ กัน การที่คนส่วนใหญ่คิดว่าตนเองขับรถได้ดีกว่าค่าเฉลี่ย บ่งบอกว่าเรามีความมั่นใจในตนเองสูงกว่าความเป็นจริง การที่เรามั่นใจในตนเองมากเกินพอดี ทำให้เราลงทุนผิดพลาดได้ เช่น การลงทุนในตราสารทุนที่มีความเสี่ยง แต่เรากลับมั่นใจอย่างผิดๆ ว่าไม่เสี่ยง การไม่รับฟังความเห็นแย้งของผู้อื่น เพราะคิดว่าเราถูกฝ่ายเดียว ลงทุนในกิจการที่ให้ผลตอบแทนไม่ดี แต่เรากลับคิดว่าเป็นการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนที่ดี ลงทุนในหุ้นตัวเดียว หรือน้อยตัว โดยไม่กระจายความเสี่ยง ใช้มาร์จิ้น หรือกู้เงินมาซื้อเพิ่ม ด้วยความมั่นใจที่มากเกินไป กับดักตัวที่สอง ยึดติดกับราคาอ้างอิง เรามักจะจำว่าหุ้นที่เราเคยซื้อ มีต้นทุนเท่าไหร่ และยึดติดกับราคานั้น เช่น สมมุติเราซื้อหุ้น A […]

akajon

June 6, 2020

ให้อภัย…

วันนี้ได้ดูหนังดีเรื่อง Into The Wild ชอบหลายอย่างในหนัง แต่ที่ชอบมากสุด เป็นช่วงท้ายๆ ที่พูดถึงการให้อภัย เพื่อกลับมารัก กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง เรื่องนี้ค่อนข้างยาว บวกกับมีเวลาดูน้อยลง เพราะต้องสอนการบ้านเด็กๆ แต่ก็ดูจบใน 2 วัน อาจจะเพราะเนื้อเรื่อง ค่อนข้างตรงกับชีวิตด้วยส่วนนึง เลยทำให้รู้สึกอินกับบทในหนัง เหตุการณ์บางอย่าง สามารถเปลี่ยนชีวิตคนคนหนึ่ง จากหน้ามือเป็นหลังมือ การกระทำ/คำพูดเพียงไม่กี่คำ อาจทำลายชีวิตใครทั้งชีวิต หลังเจอเหตุการณ์เลวร้าย หลายคนเลือก holding a grudge ชั่วชีวิต คุณลุงคงผ่านโลกมามาก ถึงพูดกับตัวเอกอย่างเข้าใจ และเต็มไปด้วยความปรารถนาดี แต่อาจจะด้วยความเยาว์ ทำให้ความหวังดีนั้น เข้าไปไม่ถึงหัวใจของตัวเอก กลับมามองตัวเราเอง ไม่แตกต่าง แม้เวลาจะผ่านเลยมาเป็นสิบๆ ปี…

akajon

May 17, 2020

อัลไซเมอร์

ครอบครัวแอน มีประวัติเป็นอัลไซเมอร์หลายคน ย่าทวด ป้าทิน ป้าทุม ล่าสุดก็พ่อของแอนเอง หลังจากตาเกษียณแล้ว ก็เริ่มมีอาการ แต่ด้วยได้รับการดูแลอย่างดีแต่เนิ่นๆ บวกกับ ยาย (แม่ของแอน) กำชับตากินยาตรงเวลาทุกวัน ไม่ว่าตาจะแอบซ่อนยา หรือแกล้งอมไปคาย ยายก็ดูออกและคอยทักให้กินยาอีกครั้งเสมอๆ แต่ถึงยังงั้น อาการก็ยังมีแต่ทรุดลงๆ แต่ละปีที่ผ่านไป อาการตาไม่ดีขึ้นแม้แต่น้อย ล่าสุดคือลืมคนรอบตัวหมดทุกคน อีกทั้งไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายได้ ทำให้ยายเหนื่อยมากแทบไม่ได้นอน โชคดีที่หลังๆ ตายอมใส่ผ้าอ้อมผู้ใหญ่ (หลอกว่าเป็นกางเกงใน) ทำให้ช่วยลดภาระเรื่องทำความสะอาดไปได้มาก แต่ที่แย่สุด คือ เรื่องอารมณ์ ตาเริ่มคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวดี บางครั้งดีๆ อยู่ ก็โกรธ ตะคอกยายเสียงดัง เรียกอาบน้ำ แต่ละครั้งใช้เวลามากกว่า 2-3 ชม. เรียกกินข้าว กินยา ก็อีก 2-3 ชม. บางครั้งเรียกมากเข้า ก็โมโหรุนแรงก็มี คนรอบข้างอยากเข้าไปช่วยแต่ก็ทำไม่ได้เพราะตาจะยิ่งกังวล และอารมณ์จะแรงขึ้นไปอีก ต้องปล่อยให้ยายจัดการทุกอย่างคนเดียว (ตาไม่ยอมให้คนเข้าใกล้ นอกจากยาย) ทำได้อย่างมากคือช่วยหยิบของใช้ วางใกล้มือยาย […]

akajon

April 29, 2020
1 2 3 52